Bir gün Ebu Hureyre r.a. sokakta eglesen insanlara söyle seslendi:

- Burada böyle bosu bosuna ne duruyorsunuz? Mescide kosun, orada Rasul -i Ekrem'in mirasi bölünüyor. Siz de hakkinizi alin.

Oradakiler hemen mescide kostular ve böyle bir mal taksiminin olmadigini görerek geri döndüler. Ebu Hureyre r.a.'i bulup böyle bir taksimatin olmadigini söylediler. Ebu Hureyre r.a. sordu:

- Ya ne gördünüz, orada ne yapiliyordu?

- Kimisi Kur'an okuyor, kimisi zikrediyor.

Ebu Hureyre r.a. dedi ki:

- Iste Rasul -i Ekrem'in mirasi bunlardir: Kur'an -i Kerim ve zikir.

. . .

Hz. Ömer r.a. demistir ki:

“Insanlardan söz ederek nefislerinizi oyalamayin. Bu sizin için bir musibettir. Allah'in zikrine sarilin.”
. . .

Habib bin Ubeydullah r.a ., Ebu'd - Derda r.a. ile birlikteydi. Birisi gelerek Ebu'd - Derda r.a.'a söyle dedi:

- Hadi bana ögüt ver!

Ebu'd - Derda r.a. dedi ki:

- Sevinçli , huzurlu anlarinda Allah'i zikret ki, O da seni sýkintiya düstügünde ansin.

***
Dünyada cennet bahçeleri

Efendimiz s.a.v. bir gün dolasirken ashaptan birkaç kisiye rastladi ve onlara söyle dedi:

- Cennet bahçelerine rastladiginizda orada oturun, oradaki nimetlerden faydalanin.

Dediler ki:

- Ya Rasulallah , cennet bahçeleri nedir?

Rasulullah s.a.v. söyle buyurdu:

- Zikir halkalari cennet bahçeleridir. Allah'in meleklerden olusan birlikleri vardir. Onlar yeryüzündeki zikir meclislerine konar, oralarda otururlar. O halde meleklerle donatilmis bu cennet bahçelerine siz de dahil olun.

. . .

Yine ashaptan bir topluluga hitaben Rasulullah s.a.v. söyle dedi:

- Allah kiyamet günü birtakim insanlari yüzleri nurlu olarak inciden minberler üzerinde diriltecek, halk onlara imrenecek. Halbuki bu kimseler ne peygamber ne de sehittirler.

Ashaptan birisi sordu:

- Ya Rasulallah , peki onlarin özellikleri nedir? Vasiflarini söyle ki kendilerini taniyalim.

Rasulullah s.a.v. buyurdu:

- Onlar degisik kabilelerden, muhtelif beldelerden olduklari halde birbirlerini Allah için seven ve Allah'i anmak üzere bir araya gelen kimselerdir.

Nerede, kimlerleyiz?

Bir çakil tasi altin madeninde bulunmakla altina dönmez. Yine tastir, yalnizca bir çakil taþi. Oysa insan...

Rasulullah s.a.v. Ebu Salih r.a. ile bulunduklari bir gün buyurdular:

“Yeryüzünde seyahat eden bazi melekler vardir. Bunlar zikir meclislerine ugradiklarinda diger arkadaslarini çagirir, ‘Gelin, aradiginiz buradadir' der ve zikredenleri göklere kadar kusatir, tavaf ederler. Allahu Tealâ , ‘Kullarimi nasil gördünüz' diye sorar. Melekler, ‘Onlari seni zikreder, seni tesbih ederken gördük' derler. Allahu Tealâ , ‘Sahit olun, ben onlari magfiret ettim' der. Melekler, ‘Fakat onlarin arasinda zikir için degil de baska bir ihtiyacindan dolayi bulunan birisi var' derler. Allahu Tealâ , ‘Onlar öyle insanlardir ve öyle topluluktur ki, onlarla birlikte olanlar da fena insanlar degildir. O insanlari da zikir meclisinin hatirina affettim' buyurur.”

Zikreden bir insan altindan kiymetlidir, yanindaki çakil tasini kendi cevherine döndürür.

. . .

Hz. Muaviye r.a. mescitte halka olup oturan bir cemaate rastladi ve onlara sordu:

- Ne sebeple halka olup oturdunuz?

- Allah'i zikretmek üzere oturduk, dediler.

- Allah için söyleyin, sadece bu yüzden mi halka olup oturdunuz?

- Evet , vallahi bundan baska bir sebepten dolayi oturmuyoruz.

Bunun üzerine Muaviye r.a. dedi ki:

- Ben sizi baska bir seyle itham ettigim için yemin ettirmedim. Su sebeple ki, Rasul -i Ekrem bir gün böyle bir cemaate rastlamis ve bu sekilde kendilerine ne yaptiklarini iki kez tekrarlattiktan sonra söyle demistir: “Muhakkak ki ben sizi itham ettigim için yemin ettirmedim. Sizi, yaptiginiz bu güzel amele bir kez daha sahitlik ettirmek istedim. Zira Cebrail a.s. bana gelip yüce Allah'in sizinle meleklere iftihar ettigini haber verdi.”

Her an, her durumda

Kur'an -i Kerim'de “Onlar ayakta iken, otururken ve yanlari üstüne yatarken Allah'i zikreder.” ( Âl -i Imran, 191) ve: “Ey iman edenler! Allah'i çokça zikredin ve onu sabah aksam tesbih edin.” ( Ahzap , 41-42 ) buyuruldu .

Yani zikir diger ibadetler gibi zamana, mekâna ve hale bagli degil. Her an, her durumda Rabbimiz'i zikretmemiz emrolunuyor . Efendimiz s.a.v. de cennet ehlinin yalnizca dünyada zikirsiz geçen anlarina üzülecegini söyleyerek, zikirsiz anlari hasret anlari olarak nitelendiriyor.

Ibn -i Mesud r.a. anlatiyor, Allah Rasulü s.a.v. aksama erisince: “Bizler aksama vardik. Mülk O'nundur, hamd O'na mahsustur. O her seye gücü yetendir. Rabbim! Bu gecede ve bu geceden sonraki gecelerde vuku bulacak hadiselerin en hayirlisini senden niyaz ederim. Bu gecede ve bundan sonraki gecelerde vuku bulacak hadiselerin serrinden de sana siginirim.” derdi.

Rasulullah s.a.v. sabaha ulasinca da, “Bizler sabaha ulastik. Bütünüyle Allah için olan mülk de sabaha ulasti.” der ve Allah'a siginarak gece ve sabahta onu zikrederdi.

Ibn -i Abbas r.a. ise Rasulullah s.a.v.'in su sözünü bize nakleder: “Su iki göze asla cehennem atesi degmez: Gecenin ortasinda Allah korkusundan aglayan göz, Allah yolunda geceyi nöbet tutarak uykusuz geçiren göz.”

Dünyayi tutan ne?

Sabit el-Bünanî r.a. bir gün söyle dedi:

- Ben, Rabbimin beni ne zaman zikrettigini çok iyi biliyorum.

Bu sözü duyanlar irkilerek sordular:

- Bunu nasil bilebilirsin?

Sabit el- Bünani r.a. su cevabi verdi:

- Ben onu zikrettigim zaman, o da beni zikrediyor.