Birgun insan virgulu kaybetti;o zaman zor cumlelerden korkar oldu ve basit ifadeler kullanmaya basladi.Cumleleri basitlesince,dusunceleride basitlesti.

Bir baska gun ise, unlem isaretini kaybetti;Alcak bir sesle ve ses tonunu degistirmeden konusmaya basladi.Artik ne birseye kiziyor ne de bir seye seviniyordu.Ustelik hicbirsey,onda en ufak bir heyecan uyandirmiyordu.

Bir sure sonra, soru isaretini kaybetti; Ve soru sormaz oldu.Hic birsey onu ilgilendirmiyordu...Ne kainat, ne dunya, nede kendisi umurundaydi.

Bir kac sene sonra iki nokta ustuste isaretini kaybetti;Ve davranis sebeplerini,baskalarina aciklamaktan vazgecti.

Omrunun sonuna dogru elinde yanliz tirnak isaretleri kalmisti;Kendisine has tek dusuncesi yoktu.Yanliz baskalarinin dusuncelerini tekrarliyordu...

Son noktaya geldiginde; Dusunmeyi ve okumayi unutmus vaziyetteydi...