“Ey zaman! Zamanin tamami sende..”

Ne demek simdi bu?...

Bu, demektir ki;
Kâinatta zaman subjektiftir..

Bir örnekle açiklayalim;

Mesela;
Ben burada ögle namazini kilarken,
baska yerdekiler ikindi namazini, bir diger yerdekiler aksam namazini, baska yerdekiler yatsiyi, besinci yerdekiler de sabah namazini kiliyorlar...
Yani;
Bir anda yeryüzünde
Allah için
sabah, ögle, ikindi, aksam, yatsi ezani okunuyor..
Yani;
Her zaman ve zamanin her vaktinde,
her yerde
kesintisiz olarak yüce Allah anilmaktadir..
Yani;
Sultanlik dileyen canlar, kulluktadir..

Düsünebiliyor musun?..
Ayni anda 5 vakit namaz birden kiliniyor..

Düsünebiliyor musun?..
Basini secdeye koydugun O an;
Dünyanin her yerinde baslar,
degisik vakitlerin namazlari olsa da
secdededir..
Ve iste anla ki;
Kainat büyük bir mescittir..
Düsün!
Bu ne muhtesem bir duygudur..
“Lebbeyk!” diyen gönülleri
Bir anda Secdey-i Rahman’da birlestiren
Ne muhtesem bir birlikteliktir..
Bu ne büyük bir bulusmadir..
Ve
Düsün ki;
Bu büyük randevuya
Gelmeyen
Veya
Geç gelen
veya
Kaytaran
Nasil bir hüsrandadir..
Ve
Neleri kaybetmistir..