GÜLMEK SANA YASAK DOSTUM! Madem ki Islamin Her Derdine Razi Oldugunu Bildiriyorsun.. Sana daha önce "Aglama ne olur gül artik. Gülmek senin hakkindir."demistim. Simdi ise "Sana gülmek yasak"diyorum. Sanma ki bu bir çeliski; sanma ki bunlar birbirine mâni. Aksine bunlar birbiriyle iç içe... Gülmek,üzerine yüklenen ebedî dâvânin agirligindan gafleti anlatiyorsa;o sana yasak!.. Eger ebedî dâvânin bayragini bir adim götürme nimetine nâil olmanin sükür ve sürûrunu temsil ediyorsa,elbet gülmek hakkindir. Aglamak bedbinlige ve sevksizlige alem olmussa aglama!.. Yaziktir gözyaslarina... Eger îman bayragini ötelere götüremenin izdirabi, gayrin dertlerini düsünme faziletinin ifâdesi ise agla, Hem de sel gibi gözyasi dök!... O yaslar bir gün rahmet bulutu olup seni gölgeler,hatta yagmur olup âb-i hayat sunar. Sen öyle bir duygu girdâbindasin ki;kurtulamazsin. Sen; gülmek -aglamak,sevmek-sevilmek,konusmak-susmak gibi zitlarin belki de vefâsizliklarin,kadirsinassizliklarin sâhillerine ugrayan helezonik bir güzergâhin yalniz yolcususun. Senin yolunda yalniz dikenler ve çakillar degil,pusu kurmus çakallar da var. Senin yolunda maddî ve mânevî menfaatlerden de öte,bir ulu gaye için çirpinmak var. Neylersin sen buna gönüllü tâlip olmussun. Sen kâinâti kucaklayan bir ulu ideale bas koyacak fitratta dogmussun. Küçük hülyâlarla nasil avunursun? Sen her seyin sâhibine gönül vermissin,bir seyde nasil bogulursun?... Sen kendini baskasiyla mukâyese edemezsin,çünkü sen farklisin!.. Sana bazen aglamak yasaktir! Kan kussan kizilcik serbeti içmis gibi duracaksin. Sana bakis sevk alanlari üzmemek için gözyaslarini içine gömüp,bagrina tas basacaksin... Sana bazen gülmek yasaktir! Herkes sen sakrak iken,sende derin bir tefekkür hâli,bir agirbaslilik,bir vakar görülür. Belki de tebessümünle iktifa edersin;çünkü sen zerre kadar zamanda kaybolmaz,asirlar ötesini düsünürsün. Gün olur,bir ulu hizmetin pesinde yalniz kosturur,türlü fedâkârliklara katlanirsin. Belki umdugunu bulamaz, belki destek beklediklerini ilgisiz görürsün... Nice zamanlar dogru bildigin yolda yalniz yürümege mecbur kalirsin.... Sakin sakin, sana el uzatmayan zavallilar grubunun sahte saâdetlerine imrenme! Onlara kizma,adâvet etme. Sadece aci... Çünkü sen farklisin dostum! Allah sana baskalarinin dertleriyle dertlenme fazileti vermis. Senin beynin enbiyalar ,evliyalar, sâlihler, siddiklar ve mücahitlerin mefkûresiyle doldurulmus. O nuranî zincire bir küçük halka olmak,o ulvî kervanin pesinden kosmak,o mukaddes ayaklarina toz olmak istedigimiz dava ehlinin bir küçük ferdi olmak arzusu vermis; Ne diye küçük düsünüp,hislerini dünya için hebâ edeceksin? Sen farklisin dostum çok farkli! Ömründe seni bir kere dahi düsünmeyen,sana zerre kadar menfaati dokunmayan kisinin imanini kurtarmak için çirpiniyorsun. Onun için çalisiyor,programlar yapiyor,diller döküyorsun. Neylersin ki elinde degil,baskasini düsünmeden edemiyorsun. "Bos versene" diyemiyorsun. "Aldirma da geç git"diyenlere kulak asmiyorsun, "Milleti sen mi kurtaracaksin?" diyenlere : "Evet ben kurtaracagim! Var mi bir diyeceginiz!" diye haykiriyorsun... Sen gönüllü bir mahkûmsun dostum! Sâniyeleri Allah yolunda hizmetle geçen bir çelik duvarla örmüssün çevreni. Sen kendi mahpushâneni kendin yapmissin,ne diye disaridaki aylaklara imreneceksin? Sen seni seninle mukayese et. Sen baskalarina bakip da "o niye böyle? Su niye söyle?"deme. Sen kendi kabiliyetlerini,kendi duygularini aksa'l-gayâta çikar. Sen kendinle yaris!.. Bu hükümet-i cumhuriyenin tek memuru ben miyim?"deyip el etek çekme! Bu senin davandir... Unutma! Problemler küçük insanlarin sevkini kirar,büyük insanlarin azmini artirir. Sen büyük insansin. Çünkü büyük ve ebedî bir davaya gönül vermis,bas koymussun. Siradaglar gibi problemlerle çevrilsen takma kafana! Bu dava büyükse sahibi de büyük. Senin gibi ihlasli,cevval kahramanlari yalniz mi birakir?.... Zübeyr Gündüzalp