INSANLAR
"Insanlar'in hesaba çekilecekleri gün
yaklasti. Hal böyle iken onlar, gaflet içinde
yüz çevirdiler. Rablerinden ne zaman kendilerine
yeni bir ihtar gelse, bunu, hep alaya alarak, kalpleri
oyuna, eglenceye dalarak dinlemislerdir." (Enbiya
1-2)
Bir insandi...
Kurnaz ve uyanik...
Ya da öyle zannetti kendini! Hayat dedi; dünya
hayatidir. Yeryüzünde yasar ve ölürüz;
Topraga karisir etimiz, kemiklerimiz... Ve yok olup
gideriz...
Kârdir bizim için; ne kadar çok
yasarsak yeryüzünde... Ne kadar çok
eglenirsek...
Yeryüzünde dedi: Serbest yasama hakkina
sahibiz,
Tanrimiz(!) bizi yaratti ve saliverdi; basibos koyunlar(!)
gibi...
Kurnazdi insan.. Ve uyanik(!)
Davet geldigi zaman Rabbinden: " Benim kalbim
temiz " dedi!..
Aldatti kandirdi güya! Temize çikardi
kendini... ve rahatlatti vicdanini...
Elindeki pratiklerle dünyadan medet umdu; dilindeki
teorilerle ahiretten!..
Ve ilahlar buldu kendine. Aciz zannetti Rabbini;
ortaklar yardimcilar buldu(!)
Kanunlar koydu. Sistemler, dinler icat etti; helvadan
put yapan zavallilar gibi...
Yeri geldi, kendi yaptigini kendi bozdu, degistirdi,
çignedi helvadan putunu...
Hem tapti hem yedi...
Çürüttü toplumu, kendini...
Igrenç kokular yayildi ortaliga!..
Bilemedi, anlayamadi, anlamak istemedi;
Kendini uyanik zanneden zavalli, sefil insan.
Bilemedi; hayata özgü kurallar koymanin,
hayati yaratana mahsus oldugunu,
Hayati yaratanin hakki oldugunu...
Kardesler!
Sizleri;
Yaratici'nin kurallarina çagiriyoruz... Yaratici'nin
dinine, kanununa, seriatina; Islam'a... "Allah'in
istedigi gibi müslüman olmaya çagiriyoruz.
Allah'in adini kullanip söyleyenlerden yüz
çevirmeye çagiriyoruz...
Kardesler!
Düsünmek zorundayiz...
Hayatimizin bir imtihan oldugunu, her animizdan hesap
verecegimizi.
Dünya hayatinin: Üzerine hesap yapmaya degmeyecek
kadar kisa oldugunu...
Ve... Yaratici'nin karsisindaki acizligimizi, çaresizligimizi...
Pismanligin fayda vermedigi gün gelmeden önce...
Pisman olmamak için!..
Dünyada kalacagimiz kadar dünya için...
Ahirette kalacagimiz kadar da ahiret için çalismak
zorundayiz.
Kardesler!
Her seye ragmen insan ölüyor...
Bütün dünya ihtiyaçlarini kursaginda
birakarak!
Bütün hesaplari, planlari topragin üzerinde
birakarak!
Insan ölüyor her seye ragmen!...
Rabbimiz! Kalplerimizi Islam'a aç...
Bize müslüman olarak yasamayi ve müslüman
olarak ölmeyi nasip et...
" Onlar'in ( ahirette ) atesin karsisinda durdurulup:
* Ah, ne olur! Dünyaya geri gönderilsek
de bir daha Rabbimizin ayetlerini yalanlamasak ve
müslümanlardan olsak * dediklerini bir görsen!
" (En'am Suresi, Ayet: 27 )