Rabbimiz de kullarindan hayâ ediyor Efendimiz s.a.v. buyurdu: “Allah rahimdir, kerimdir. Hayâyi çok sever. Kulu tarafindan kendisine kaldirilan elleri, içine bir sey koymadan geri çevirmekten hayâ eder.” Biz, “Dua ediyorum, olmuyor, vermiyor...” demekten hayâ etmez miyiz? Bilmiyoruz, görmüyoruz belki, ellerimize neler neler koyuyor, neler veriyor. Rizasizliktan hayâ etmez miyiz? . . . Allah Rasulü s.a.v. kudsî hadisleriyle bizlere nakletti: “Allah Tealâ buyuruyor ki: Ey Ademoglu ! Basiniza düsen aklik benim nurumdan bir nurdur. Ben nurumu nârimla azaplandirmaktan hayâ ederim. Öyleyse sen de benden hayâ et! Mahlukatimin bana olan ihtiyaci ve yüceligim hakki için müslüman olarak yaslanmis kullarima azap etmekten hayâ ederim.” Sonra Efendimiz s.a.v. agladi, agladi. Gözyaslari dinince sahabiler (Allah onlardan razi olsun) sordular: - Ey Allah'in Rasulü! Seni aglatan nedir? Efendimiz s.a.v. buyurdu: - O kisinin haline agliyorum ki, ondan Allah hayâ eder de, o Allah'tan hayâ etmeyip günah isler.