Neden sevgi çiçegi? Her canli gibi çiçekler de solar, evet, fakat Allah için açmis bir sevgi çiçegi katiyen solmaz, soluyor gibi görünse de -kabz hallerinde oldugu gibi-, tohumlarini saçar gönül topragina ve bir ölür, on dirilir, yüz dirilir; bir biterken, bin biter yerden.

Kalplerinde Allah'a karsi muhabbet duyanlarin mahiyetlerinde Allah'a karsi uzatilmis sevgi çiçegi vardir, nazar-i ilahîyi kendine celbeden, tecelligâh kilan. Kalplerinde Allah'a karsi ask bulunanlarin gönül bahçelerinde Allah'a adanmis ask gülleri vardir, teveccüh-ü ilâhîyi cezbeden, beytullah kilan.

Allah aski, gözleri uykusuz eder, emelleri kisaltir, mali-mülkü yoluna harcatir, esi-çocugu fitne olmaktan kurtarir, dostlari ;ötürü;ye baglar; yani herseyi ve herkesi ;Allahtan ötürü; sevdirir, siir siir söyletir, nesir nesir yazdirir, hitabe hitabe konusturur.. kâh Yunus eder; nara attirir, sular gibi çaglatir, eyyüp gibi aglatir, ciðergâhi daglatir, kisaca izhar eder.. kâh Mevlana gibi içten içe yandirir, mum gibi eriye eriye aydinlatir, izhardan haya eder, kendini ihfa eder.

Evet, sevgi çiçektir, ask güldür. Peki sevgi çiçeði ne ister?
Sevgi çiçegi, kan ile asilanmak, alinteri ile beslenmek, gözyasi ile sulanmak ister. Insan için hava, su, ekmek gibi, isik, isi ve sivi misali sevgi çiçegi ihtiyaç hisseder kan, alinteri ve gözyasina. Ne demek yani?

Alinteri, yani gayret, sebat, fedakarlik. Realizm, sevgi sarayinin üzerinde yükseldigi sütunlar, direkler. Hayatin gerçeklerine riayet. Zülkarneyn'in cihan hükümranligini kazanmasýnda;fe etbea sebebâ" kurali, sebeplere tabi olma ve sartlarini yerine getirme metodunun adidIr alinteri.
Kan, kalbini-ruhunu bagislamak, bütünüyle adanmislik. Idealizm, kalplerin birbirinde kaynastiktan/özlestikten/özdeslestikten sonra kendilerini adadiklari en mukaddes mefkure. Kanin sembolü oldugu anlamlardan bir tanesi de, yeri geldiginde sevgili için ölmesini bilmektir, ruhunu feda edebilmektir, onun canini kendi canina tercih edebilmektir.

Insanin niyetleri, kalbinde birer tohum gibidir, kan damlalari mesabesinde. Kalplerdeki kanlar, niyet tohumlaridir; o hem candir, ruhtur. Gözyasi, o kalp tarlasindaki (kanin sembolize ettigi) niyet tohumunu sular, besler. Alinteri ise niyetlerdeki ideallerin erzaki, kût u gidasi olan topraktir.

Sevgiyi gözyaslariyla daima canli tutmak, alinteriyle sorumluluklarini yerine getirmek ve kaniyla ruhunu fedaya hazir bir adanmis sevgili olmak. Iste sevgi ve gözyasi-alinteri-kan üçlüsü. Söyle de denebilir:
Sevgilinin kalbindeki sevgi çiçegi, kalbimizin kaniyla canlanir, ruhen hayat bulur, filizlenir; gözlerimizin yaslariyla sulanir, tomurcuk çikarir, çiçek açar; ve alnimizin terleriyle de meyveye durur, bedenî-ruhî bütünümüze dünya-ahiret gerekli/faydali bir iksir olur, yasatici bir nefha-i Hayy olur.
Hz. Ali'nin ifadesiyle ;Allah sevgisiyle dolu bir kalpten daha zengin bir hazine olamaz.;

Allah için hergün ya kalbimizde bir kanli mercan sizisi duyuluyorsa, ya alnimizdan birkaç damla amel teri dökülüyorsa, ya da gözlerimizden inceden inceye özlem yaslari süzülüyorsa.. muhakkak seviyoruzdur, seviliyoruzdur ve sevdiliriliyoruzdur... Güzeller Güzeli, bizleri güzelligine âsik-i sâdiklardan eylesin.. o Sevgililer Sevgilisi En Sevgili bizi sevgisine mecnûn-u ma'kullerden kilsin ve gönlümüzü çiçeklerle bezenmis bir bahar yamaci, yahut renk renk, desen desen açmis bir gül bahçesine dönüstürsün, insâallahülhabibülvedûd.
MUSA HÛB