Insan üç seyin pesinde olmak için yaratilmistir; hakikatin, hayrin, güzelligin...

Insan ruhunda bu üç seye götüren üç kabiliyet vardir; zeka, duygu, irade...

Zeka üç yerde kullanilir; kazanmada, hilede, ilimde...

Kalb, üç seyin mahfazasidir; askin, ümidin ve imanin...

Üç seyi sevmeyen ruh, ölü odalari gibi karanliktir; çocugu, Allah'i, zalimle kaviden baskasina itaati...

Üç nesneden her yerde kaçmaliyiz; yersiz siddetten, açlik birakmayan tatminden, kendimize çevrilmeyen tehditten...

Üç kisiden korkunuz; merhametsizden, müraiden, mürtekipten...

Üç musibetten uzaklasiniz; zulümden, küfürden, cehaletten...

Üç kisiye el uzatiniz; hastaya, garibe, muhitinde anlasilmayan bedbahta...

Üç türlü davranis kaba ve sahtedir; kendini belli eden sanat, nümayisçi ahlak, kendine güvenen dindarlik...

Üç sey saadetin sirridir; tevazu, kanaat ve ölümün esiginde sik sik dinlenme zevki...

Dünya üç seyle cennet olur; elden, dilden ve gönülden vermekle, affetmekle, hidayet yolunu göstermekle...

Üç kisi karanlikta kalmistir; askindan çok talakatini kullanan, imanini iddia yapan, aklin meyvasindan lezzet almayan...

Üç hakimin hükmünde hata aranmaz; kalbin, kaderin, ölümün...

Üç yerde insan kendini tanir; tövbede, zalimin kahri altinda, son nefesinde...

Hayatin manasi üç yerde hakkiyle anlasilir; ask ile birlesen ümidde, vecd ile yapilan ibadette, yeri yurdu unutturan seyahatte...

Gözyasinin üç yerde lezzetine doyulmaz; vuslatta, magfirette, merhamette...

Üç yerde insan Allah sohbetindedir; kalabaliktan incinmeyen yalnizlikta, bir ümidsizin yüzünü ümidle güldürdügü yerde, zalimin zulmü kendinden sükür tasirdigi anda...

Insanlat içinde kendini bilenler su üç kisidir; rüzgari bile incitemiyenler, kendi adlarini söylemekten utananlar, Allah emaneti olan insanlara kati kati gözlerle bakamiyanlar...

Üç türlü insan Allah'tan uzaktir; rahatlarini hesaplayarak hizmetten kaçanlar, duygulu olduklarini ileri sürüp de sefalet sahnelerinden uzak duranlar, sefil ruhlarda feyz arayanlar...

Üç türlü insan Allah'i görmekle müjdelenmistir; saf kalbler, gecenin karanliginda günesi bulanlar, hayattayken ölümle birlikte yasayanlar...

Üç seyin hududunda durmasini bilmelidir; isteklerin, aklin, hayatin...

Üç seyden ayrilinca diger üç seye geçmede acele etmelidir; insanlardan ayrilinca ibadete, hareketten çikinca huzura, dünyaya vedalasinca uhraya...

Nurettin Topçu