Yesil Elbise
Yolda karsilastigimizda ezan okunuyordu.
-"Gel seni camiye gotureyim" dedim. "Bugun cuma biliyorsun."
-"Sende benim camiye gitmedigimi biliyorsun."
-"Biliyorum ama sebebini gercekten merak ediyorum."
-"Ne bileyim,olmuyor iste. Hem pantolonumun utusu bozulup,dizleri cikar diye endise ediyorum."
Gayri ihtiyari gulmeye basladim.
-"Herhalde saka yapiyorsun. Bunun icin cami terk edilirmi?
-"Ciddi soyluyorum. Giyimime ve ozellikle yesile duskun oldugumu bilirsin."
Gercektende oyleydi. Giydigi birbirinden guzel elbiseleri; mutlaka yesilin bir baska tonundan secer ve her zaman utulu tutardi.
-"Peki" dedim. "Hayatinda hic camiye gitmedinmi?"
-"Cocukken dedemle birkac kere gitmistim. Hem o yaslarda dizlerimin asinacak diye herhalde endise etmiyordum. Fakat artik camiye gidebilecegimi zannetmiyorum."
Soyledikleri beni son derece sasirtmis ve bu konuyu actigima pisman etmisti. Daha sonra tokalasip ayrildik. Onunla konusmamizdan iki ay sonra; kendisinin camide oldugunu soylediler.Hemen gittim. Bahcedeki namaz saflarinin en onunde duruyordu ve yine yesiller vardi. Yavasca yanina yaklastim ve Kisik bir sesle:
"Hani camiye gelmiyecektin."
Hic sesini cikartmadi. Cunku musalla tasinin uzerinde, yesil ortulu bir tabut icinde yatiyordu...