Aski bedenlerimize, çiçekleri parfümlere kurban ettik..Rüzgarin yerini pervane aldi..Sevgi sehvetin tuzagi oldu..Gözyaslarimizin kalbimizle baglantisini koparttik..Ruhumuzu yitirdigimizin farkina bile varamadik...Gönlümüz gözümüze esir düstü..Aglamayi unuttuk çünkü kalplerimiz öldü..Ölmekten kaçiyoruz çünkü yasamayi unuttuk..Kimseyle konusamiyoruz,kimseyi dinlemiyoruz çünkü kendimizle kavgaliyiz...Sözler kalbimize inmiyor çünkü kalplerimize giden yollari kapatmisiz...
Tenlerimiz kalplerimizi esir etti..Askindan verem olanlar simdi bir hayal..Artik kiskançlik krizleri geçiriyoruz...

Bulut nasil aglar,nar çiçegini kim boyar,kumrular nasil kur yapar,bülbüller birbirine hangi ask sözlerini fisildar,bilmiyoruz,anlamiyoruz..

Semalarin dilini çözememissen,sevgi kalbine klavuz olmamissa,hala meyveyi agaçtan,suyu buluttan biliyorsan,nasill yasayabiliyorsun dünyada? Dar gelmiyor mu bu mekan sana? Yüregini kanatmiyor mu zaman?....

iSMAIL ACARKAN