Zehirli Ekmek

SIk sIk evinin kapisini calip birseyler dilenen kadindan bikip, oldukca rahatsiz olan evin hanimi, bir gün yine ayni dilenci kapisini caldiginda ondan kurtulmaya karar verir. Dilenciye biraz beklemesini söyleyip mutfaktan bir ekmek alir ve ortas?ndan yararak arasina peynir, zeytin yerlestirir. Tabii bu arada arasina hasarat öldürmede kullandigi kuvvetli zehirden dökmeyi de ihmal etmez.

Disariya cikip ekmegi dilenciye uzattiginda, kadin "Allah razi olsun." deyip evden ayrilir.

Iyice acikan kadin bir caminin avlusunda biraz önce kendisine verilen ekmegi cikarip tam yiyecegi esnada elini yüzünü yikamakta olan bir askerin kendisine baktigini görür. Askerin halinden, yoldan geldigi ve yorgunlugu anlasilmaktadir. Dilenci, askerin bakislarindan onun ac oldugunu ve sanki "Biraz da bana ver." mânâsini cikarmistir. Gencin haline aciyan kadin ekmegin hepsini askere buyur eder ve oradan uzaklasir.

Dilenci kadinin verdigi ekmegi istahla yiyen asker, cok gecmeden aciyla kivranmaya baslar. Bir müddet sonra camiye gelen cemaat yerde kivranan gencin kimin nesi oldugunu sorup ögrendikten sonra alip evine götürürler.

Evin hanimi, aylardir binbir ümitle terhisini bekledigi yeni terhis olmus oglunu perisan vaziyette karsisinda görünce cirpinmaya, dövünmeye baslar. Biraz zaman gecip de sakin-lesen kadin, ogluna ne oldugunu, nicin kivrandigini sorup ögrenmeye calisir.

Delikanli biraz önce. Cami avlusunda bir dilenci kadinin kendisine ekmek verdigini, onu yedikten sonra bu hale geldigini söyleyince kadin ona verdigi ekmegi hatirlar ve basindan asagiya kaynar sular dökülür. "Ben ne yapt?m?" diye dövünmeye baslar ama is isten gecmictir. Arslan gibi delikanli oracikta hayata gözlerini yumar.

"Kim ne ederse kendine eder,donup donup kendine eder."